Mikroarray, binlerce minik DNA veya protein noktasıyla kaplı bir çiptir. Her nokta belirli bir gene veya proteine ​​karşılık gelir. Bir örnek uygulandığında, örnekteki moleküller tamamlayıcı noktalarına bağlanır. Bağlanma miktarı ölçülerek, binlerce hedefteki gen ekspresyonunun veya protein seviyelerinin anlık bir görüntüsü elde edilir. Bu teknoloji, 1990'ların sonlarında ortaya çıktığında bir devrim niteliğindeydi.

En yaygın türü DNA mikrodizisidir. Tek bir deneyde bir genomdaki her genin ifadesini ölçebilir. Ayrıca tek nükleotid polimorfizmleri ve kopya sayısı değişiklikleri gibi genetik varyasyonları da tespit edebilir. Protein mikrodizileri protein seviyelerini ve etkileşimlerini ölçer. Doku mikrodizileri ise patologların tek bir slayt üzerinde birçok doku örneğini analiz etmelerini sağlar.

Gen ekspresyon çalışmaları için mikroarrayler büyük ölçüde RNA dizileme ile değiştirildi, çünkü dizileme daha hassas ve yeni transkriptleri tespit edebiliyor. Ancak mikroarrayler, yüksek verimli genotipleme, klinik tanı ve maliyetin önemli olduğu uygulamalar için hala kullanışlıdır. Ayrıca, dizileme sonuçlarını doğrulamak için araştırmalarda da kullanılırlar.

Teknoloji olgunlaşmış ve yaygın olarak kullanılabilir durumdadır. Dikkatli deneysel tasarım ve veri analizi gerektirir. Bir mikroarray deneyi, tek bir laboratuvarın yorumlayabileceğinden daha fazla veri üretebilir; bu nedenle biyoinformatik çok önemlidir.