İşlem ücreti, bir banka veya ödeme sağlayıcısı tarafından bir işlemin işlenmesi karşılığında alınan bir ücrettir. Sabit bir miktar, bir yüzde veya her ikisi de olabilir. Bankalar havale, kredili mevduat, yabancı işlemler, ATM para çekme ve hesap bakımı için ücret alırlar. Ödeme işlemcileri ise satıcılardan her satışın belirli bir yüzdesini alırlar. Bu ücretler, finans kuruluşlarının para transferi karşılığında ödeme alma yöntemidir.

Ücretler oldukça değişkenlik gösteriyor. Yurtiçi havale 25 dolar, yurtdışı havale ise 45 dolar tutabilir. Ortalama hesap aşımı ücreti 35 dolardır. Yabancı işlem ücreti genellikle satın alma tutarının %3'üdür. ATM ücreti 2 ila 5 dolar arasında değişir, ayrıca ATM sahibinin belirlediği ek ücret de vardır. Satıcı işlem ücreti ise satış tutarının %1,5 ila %3,5'idir. Küçük işletmeler için bu yüzdeler hızla artar. 1 milyon dolarlık kart satışına sahip bir perakendeci, işlem ücretleri için 30.000 dolar ödeyebilir.

Ücretler, banka gelirlerinin önemli bir kaynağıdır. Amerika Birleşik Devletleri'nde bankalar, yalnızca hesap aşım ücretlerinden yılda 10 milyar dolardan fazla gelir elde etmektedir. Ayrıca ATM ücretleri, havale ücretleri ve hesap bakım ücretlerinden de milyarlarca dolar toplamaktadırlar. Düzenleyiciler bazı ücretlere karşı çıkmış olsa da, hepsine karşı çıkmamıştır. Tüketici Finansal Koruma Bürosu, hesap aşım ücretlerini ve kredi kartı gecikme ücretlerini sınırlamak için kurallar önermiştir.

Tüketiciler doğru bankayı seçerek birçok ücretten kaçınabilirler. Çevrimiçi bankalar genellikle işlem ücreti almaz, ATM ücretlerini iade eder ve yabancı işlem ücretlerinden feragat eder. Kredi birliklerinin ücretleri büyük bankalara göre daha düşüktür. Ücret tarifesini okumak ilk adımdır. İkinci adım ise ücretlerden feragat talep etmektir. Bankalar genellikle talepte bulunan sadık müşterileri için ücretlerden feragat eder.