Zdjęcie rentgenowskie pokazuje wyraźne pęknięcie kości po silnym lądowaniu lub zderzeniu. To uraz nazywany złamaniem. Jego zakres waha się od pęknięć włoskowatych do złożonych złamań, które przemieszczają końce kości.

Sporty kontaktowe, upadki z dużej prędkości i przeciążenie w dyscyplinach wytrzymałościowych prowadzą do złamań. Bezpośrednimi objawami są ból, obrzęk, deformacja i utrata funkcji. Priorytetem jest stabilizacja i ocena lekarska. Czas gojenia zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania i ogólnego stanu zdrowia sportowca.

Leczenie może obejmować gipsowanie, ortezę lub stabilizację chirurgiczną. Rehabilitacja przywraca siłę i sprawność ruchową przed powrotem do sportu. Niektóre złamania, zwłaszcza kończyn dolnych, wymagają starannego zarządzania obciążeniem, aby uniknąć ponownego urazu. Profilaktyka koncentruje się na technice, odpowiednich nawierzchniach i progresywnym obciążeniu treningowym.

Złamanie nagle przerywa trening i wystawia na próbę cierpliwość sportowca w okresie rekonwalescencji.