Een röntgenfoto toont een duidelijke breuk in een bot na een harde landing of botsing. Dat letsel is een fractuur. Deze kan variëren van haarscheurtjes tot complexe breuken waarbij de uiteinden van de botten verschoven zijn.

Contactsporten, valpartijen op hoge snelheid en overbelasting bij duursporten kunnen allemaal botbreuken veroorzaken. Directe symptomen zijn pijn, zwelling, misvorming en functieverlies. Stabilisatie en medisch onderzoek zijn de eerste prioriteiten. De hersteltijd is afhankelijk van de locatie, de ernst en de algehele gezondheid van de atleet.

De behandeling kan bestaan ​​uit gips, een spalk of chirurgische fixatie. Revalidatie is gericht op het herstellen van kracht en mobiliteit voordat de sporter weer kan sporten. Sommige fracturen, met name in de onderste ledematen, vereisen een zorgvuldige belastingbeheersing om herhaling van de blessure te voorkomen. Preventie richt zich op techniek, geschikte ondergronden en progressieve trainingsbelastingen.

Een botbreuk maakt abrupt een einde aan de training en stelt het geduld van een atleet tijdens het herstel op de proef.