Rzucanie to ciągła forma tej samej idei: aktywnego powodowania porażki. Kiedy ktoś rzuca, oddaje mecz. Słowo to często pojawia się w skargach w czasie rzeczywistym. „Oni rzucają” to wezwanie do reszty zespołu, aby zauważyli ten schemat.

Zachowanie może obejmować zarówno oczywisty sabotaż, jak i subtelniejsze formy wycofania się. Liczą się zabójstwa, ignorowanie celów lub podejmowanie decyzji korzystnych tylko dla wroga. W grach rankingowych oskarżenie jest poważne, ponieważ wpływa na postępy wszystkich pozostałych graczy.

Niektórzy zawodnicy rzucają w ramach protestu po słabym początku lub niezgodzie ze strategią. Inni robią to dla zabawy lub dlatego, że już uznali, że mecz jest przegrany. Z punktu widzenia odbiorcy rozróżnienie rzadko ma znaczenie. Wynik i tak jest kompromisowy.

Firmy produkujące gry traktują celowe rzucanie jako formę toksycznego zachowania i mogą nakładać kary. Udowodnienie zamiaru jest trudniejsze niż obserwacja skutków, dlatego to słowo pozostaje częstym i kontrowersyjnym elementem słownictwa związanego z grami.