Błaganie to pokorna i szczera prośba lub modlitwa kierowana do Boga. Nie jest żądaniem. Nie jest sugestią. Jest błaganiem. Wypływa z potrzeby. Jest uznaniem zależności. Prosi o pomoc. Słowo to pochodzi od łacińskiego supplicare, oznaczającego klękać. Jest to postawa żebraka przed królem.

Błaganie jest rodzajem modlitwy. Paweł wspomina o nim w Liście do Filipian 4:6. Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem przedstawiajcie prośby wasze Bogu. Błaganie jest konkretne. Prosi o coś. Nie jest niejasne. Nie jest ogólne. Jest wołaniem serca. Jest prośbą dziecka do ojca.

Błaganie w Piśmie Świętym

• Filipian 4:6: modlitwa i błaganie z dziękczynieniem.
• Efezjan 6:18: módlcie się o każdym czasie w Duchu, wśród wszelakiej modlitwy i błagania.
• 1 Tymoteusza 2:1: błagania, modlitwy, wstawiennictwa i dziękczynienia.
• Psalm 30:8: Do Ciebie, Panie, wołam i do Pana się modlę.
• Księga Daniela 9:3: Zwróciłem więc swe oblicze ku Panu Bogu, szukając Go w modlitwie i błaganiach o miłosierdzie.

Błaganie nie jest egoistyczne. Nie jest wymagające. Jest pokorne. Jest ufne. Mówi: Boże, potrzebuję Cię. Mówi: Nie mogę tego zrobić sam. Mówi: Proszę, pomóż. Błaganie jest modlitwą bezradnych. Jest modlitwą zdesperowanych. Jest modlitwą wiernych. Bóg słyszy błaganie. Odpowiada. Nie zawsze tak, jak chcemy. Nie zawsze wtedy, kiedy chcemy. Ale odpowiada. Jest dobrym Ojcem. Daje dobre dary. Zaprasza nas do proszenia. Zaprasza nas do błagania. Zaprasza nas do błagania. Tron łaski jest otwarty. Przyjdź śmiało. Przyjdź pokornie. Przyjdź z błaganiem. On słucha.