Doksologia to krótki hymn lub wyraz uwielbienia Boga. Często jest używana na końcu psalmu lub modlitwy. Słowo to pochodzi od greckich słów „doxa” oznaczających chwałę i „logos” oznaczających słowo. Doksologia oddaje chwałę Bogu. Jest to wybuch uwielbienia. Kończy fragment modlitwy.

Najsłynniejszą doksologią jest Gloria Patri. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Jest śpiewana lub recytowana w wielu kościołach. Jest krótka. Zapada w pamięć. Podsumowuje wiarę. Inne doksologie to Gloria in Excelsis Deo i doksologia kończąca Modlitwę Pańską: Albowiem Twoje jest królestwo i potęga, i chwała na wieki. Amen.

Doksologia w kulcie

• Gloria Patri: Chwała Ojcu.
• Gloria in Excelsis Deo: Chwała Bogu na wysokościach.
• Doksologia Modlitwy Pańskiej: Bo Twoje jest królestwo.
• List Judy 24-25: Chwała jedynemu Bogu, naszemu Zbawicielowi.
• Objawienie 5:13: błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc.

Doksologie są ważne w nabożeństwie. Oznaczają przejścia. Kończą modlitwy. Jednoczą zgromadzenie. Wszyscy znają słowa. Wszyscy śpiewają razem. Doksologia to wspólny akt uwielbienia. Nie chodzi o jednostkę. Chodzi o Boga. Podnosi serce. Skupia umysł. Przypomina wiernym o celu nabożeństwa. To drobiazg. Kilka wersów. Prosta melodia. Ale niesie ze sobą ciężar. Śpiewa się ją od wieków. Będzie śpiewana przez kolejne wieki. Doksologia to bicie serca Kościoła. To uwielbienie w najczystszej postaci.