Een doxologie is een korte lofzang of uiting van lofprijzing aan God. Het wordt vaak gebruikt aan het einde van een psalm of gebed. Het woord komt van het Griekse doxa, wat glorie betekent, en logos, wat woord betekent. Een doxologie brengt glorie aan God. Het is een uitbarsting van lofprijzing. Het sluit een gedeelte van de eredienst af.

De bekendste lofzang is de Gloria Patri. Eer zij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Zoals het was in het begin, zo is het nu en zo zal het altijd zijn, tot in eeuwigheid. Amen. Deze lofzang wordt in veel kerken gezongen of gereciteerd. Hij is kort, gedenkwaardig en vat het geloof samen. Andere lofzangen zijn de Gloria in Excelsis Deo en de lofzang aan het einde van het Onze Vader. Want van U is het koninkrijk, de macht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.

Lofzang tijdens de eredienst

• Gloria Patri: Eer zij de Vader.
• Gloria in Excelsis Deo: Glorie aan God in de hoogste.
• Lofzang uit het Onze Vader: Want van U is het koninkrijk.
• Judas 24-25: Aan de enige God, onze Redder, zij de eer.
• Openbaring 5:13: zegen en eer en heerlijkheid en macht.

Lofzangen zijn belangrijk in de eredienst. Ze markeren overgangen. Ze sluiten gebeden af. Ze verenigen de gemeente. Iedereen kent de woorden. Iedereen zingt mee. De lofzang is een gezamenlijke uiting van lofprijzing. Het gaat niet om het individu. Het gaat om God. Het verheft het hart. Het scherpt de geest. Het herinnert de gelovige aan het doel van de eredienst. Het is iets kleins. Een paar regels. Een eenvoudige melodie. Maar het heeft gewicht. Het wordt al eeuwenlang gezongen. Het zal nog eeuwenlang gezongen worden. De lofzang is de hartslag van de kerk. Het is lofprijzing in haar puurste vorm.