Kanonizacja to akt, poprzez który Kościół ogłasza daną osobę świętą. Jest to formalny proces w Kościele katolickim. Osoba zostaje wpisana do kanonu, czyli na listę świętych. Jest uznawana za świętą. Jest godna czci. Można się do niej modlić. Jest wzorem wiary. Proces jest długi i rygorystyczny.

Proces rozpoczyna się na szczeblu lokalnym. Biskup bada kandydata. Szukają dowodów heroiczności cnót. Szukają cudów. Dowody trafiają do Watykanu. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych je analizuje. Jeśli zostaną zatwierdzone, osoba zostaje uznana za Czcigodną Sługę Bożą. Następnie beatyfikowana. Następnie kanonizowana. Zazwyczaj wymagane są dwa cuda. ​​Jeden do beatyfikacji. Jeden do kanonizacji. Cuda badają lekarze i naukowcy. Muszą być niewytłumaczalne w sposób naturalny.

Kroki do kanonizacji

• Sługa Boży: proces się rozpoczyna.
• Czcigodny: heroiczna cnota jest uznawana.
• Błogosławiony: jeden cud został potwierdzony.
• Święty: drugi cud został potwierdzony.
• Kanonizacja: papież ogłasza świętym.

Kanonizacja nie jest deklaracją, że dana osoba była doskonała. To deklaracja, że ​​jest w niebie. Wiódł życie w świętości. Jest godny naśladowania. Święci nie są bogami. Nie są czczeni. Są czczeni. Są proszeni o modlitwę za nas. Są naszymi braćmi i siostrami. Są naszym wzorem. Są naszymi przyjaciółmi w niebie. Kanonizacja to sposób Kościoła, aby powiedzieć: ta osoba jest z Bogiem. Podążajcie za ich przykładem. Proście o ich modlitwy. Dajcie się zainspirować ich wiarą. Święci są chmarą świadków. Oni nas dodają otuchy. Modlą się za nas. Czekają na nas. Kanonizacja jest drzwiami. Otwiera drogę do pobożności. Otwiera drogę do nadziei.