Fotodziennikarstwo opowiada wiadomości za pomocą fotografii. Jest to forma dziennikarstwa i kieruje się tymi samymi standardami etycznymi: dokładnością, uczciwością i niezależnością. Fotoreporter udaje się tam, gdzie dzieje się wiadomość, dokumentuje ją i dostarcza zdjęcia, które informują opinię publiczną. Praca ta jest często trudna, a niekiedy niebezpieczna. Fotoreporterzy byli zabijani, ranni i więzieni za wykonywanie swojej pracy. Do tej tradycji należą Robert Capa, który wylądował z żołnierzami w D-Day, oraz Eddie Adams, którego zdjęcie egzekucji ulicznej w Sajgonie zmieniło opinię publiczną na temat wojny w Wietnamie.

Fotodziennikarstwo to nie tylko doniesienia z ostatniej chwili. Obejmuje reportaże, portrety i projekty długoterminowe. Jest publikowane w gazetach, czasopismach i internecie. Era cyfrowa zmieniła branżę. Serwisy informacyjne rozpowszechniają zdjęcia natychmiast. Media społecznościowe uczyniły z każdego potencjalnego fotoreportera. Jednak podstawowe wartości pozostają niezmienne. Fotodziennikarz nie inscenizuje. Nie manipuluje obrazem poza podstawowymi korektami. Nie płaci modelom za historie. Szuka prawdy i stara się ją uczciwie przedstawić. Najlepszy fotodziennikarstwo jest jednocześnie oparte na faktach i poruszające. Opowiada o tym, co się wydarzyło i sprawia, że ​​czujesz się nim zainteresowany.

Etyka fotodziennikarstwa

• Dokładność. Nie inscenizuj i nie manipuluj scenami.
• Sprawiedliwość. W miarę możliwości pokazuj wiele stron.
• Independence. Nie przyjmuj zapłaty od poddanych.
• Minimalna edycja. Nie zmieniaj zawartości obrazu.
• Ludzkość. Traktuj swoich poddanych z szacunkiem i godnością.

Fotodziennikarstwo to nie to samo, co fotografia dokumentalna, choć te dwa rodzaje się pokrywają. Fotodziennikarstwo jest powiązane z wiadomościami. Fotografia dokumentalna może mieć szerszą perspektywę.