Perspektywa to relacja między obiektami na obrazie widzianymi przez aparat. Określa ona, jak duże obiekty wydają się względem siebie, jak zbiegają się linie i jak odwzorowywana jest głębia. Perspektywa nie jest tym samym co ogniskowa, choć często się je myli. Ogniskowa decyduje o tym, ile sceny jest uwzględnione. Perspektywa decyduje o wyglądzie sceny. Zmiana ogniskowej i przesunięcie obiektu w celu zachowania tej samej wielkości zmienia perspektywę. Obiektyw szerokokątny blisko obiektu wyolbrzymia głębię, sprawiając, że bliskie obiekty wydają się większe. Teleobiektyw oddalony od obiektu kompresuje głębię, sprawiając, że odległe obiekty wydają się bliżej siebie.

Perspektywa to potężne narzędzie kompozycyjne. Niski kąt sprawia, że ​​obiekt wydaje się potężny. Wysoki kąt sprawia, że ​​wydaje się mały. Kąt prosty wydaje się neutralny. Perspektywa liniowa, z liniami zbiegającymi się w punkcie zbiegu, tworzy wrażenie głębi. Perspektywa atmosferyczna, w której odległe obiekty wydają się bardziej zamglone i niebieskie, również tworzy głębię. Zrozumienie perspektywy pomaga w doborze odpowiedniego obiektywu i właściwej pozycji do zdjęcia. Nie chodzi tylko o obiektyw. Ważne jest również miejsce, w którym stoisz i sposób aranżacji sceny.

Rodzaje perspektywy

• Liniowe. Linie zbiegające się w kierunku punktu zbiegu.
• Atmosferyczne. Odległe obiekty wydają się bardziej mgliste i niebieskie.
• Forced. Wykorzystanie odległości w celu sprawienia, że ​​obiekty wydają się większe lub mniejsze.
• Compressed. Teleobiektywy sprawiają, że odległe obiekty wydają się bliższe.

Perspektywa to nie to samo, co punkt widzenia. Punkt widzenia to miejsce, w którym stoisz. Perspektywa to widok sceny z tej pozycji.