Słońce zaszło. Niebo jeszcze nie jest czarne. Świeci głębokim, nasyconym błękitem, a światła miast się zapalają. To jest błękitna godzina, krótki okres zmierzchu, kiedy światło jest chłodne, miękkie i równomierne. Zdarza się dwa razy dziennie, tuż przed wschodem i tuż po zachodzie słońca, i trwa od dwudziestu minut do ponad godziny, w zależności od szerokości geograficznej i pory roku.

Błękitna godzina to ulubiony moment fotografowania pejzaży miejskich. Niebo jest wystarczająco jasne, aby zachować detale, a sztuczne światło wystarczająco jasne, aby je uchwycić. Kontrast między chłodnym, błękitnym niebem a ciepłymi, żarowymi oknami sprawia, że ​​zdjęcia są udane. Światło jest rozproszone, więc cienie są miękkie, a kolory stonowane. Zazwyczaj potrzebny jest statyw, ponieważ czas naświetlania trwa kilka sekund. Balans bieli ma znaczenie. Ustawienie aparatu na światło dzienne lub żarowe zmienia kolor nieba. Wielu fotografów pozostawia go w trybie automatycznym i dostosowuje go w postprodukcji.

Co fotografować podczas godziny niebieskiej

• Krajobrazy miejskie. Panorama miasta z oświetlonymi oknami i błękitnym niebem.
• Nabrzeża. Odbicia świateł miasta na spokojnej wodzie.
• Punkty orientacyjne. Budynki i mosty z oświetleniem architektonicznym.
• Portraits. Miękkie, chłodne światło do nastrojowych portretów.

Niebieska godzina jest krótka. Zaplanuj zdjęcie, zanim się zacznie, i bądź gotowy do fotografowania, gdy światło osiągnie punkt kulminacyjny.