W układzie wysokiego ciśnienia powietrze opada i rozprzestrzenia się na zewnątrz przy powierzchni. Ruch opadania utrudnia tworzenie się chmur, dlatego w takich układach zazwyczaj panuje czyste niebo i wieje słaby wiatr w pobliżu centrum.

Na półkuli północnej wiatry powierzchniowe wirują spiralnie na zewnątrz, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Ciśnienie jest najwyższe w centrum i maleje ku krawędziom. Powietrze jest zazwyczaj stabilne, co ogranicza ruch pionowy i opady.

Utrzymujące się układy wysokiego ciśnienia mogą powodować fale upałów latem lub zimne, mroźne noce zimą. Często działają one jako układy blokujące, które zmieniają tory burz wokół siebie. Na mapach pogody są oznaczone literą H i otaczającymi je izobarami.

• Zstępujące powietrze i czyste niebo
• Wiatry powierzchniowe spiralnie wirujące na zewnątrz
• Związane z ładną pogodą
• Może blokować i zatrzymywać inne systemy