Składkę oblicza się poprzez pomnożenie stawki przez wielkość ryzyka. Jednostka ekspozycji to standardowa miara wielkości ryzyka – każde 100 dolarów wynagrodzenia, każde 1000 dolarów wartości, każdy rok użytkowania samochodu lub każdy metr kwadratowy powierzchni budynku. Wybór jednostki zależy od rodzaju ubezpieczenia.

Użycie spójnych jednostek ekspozycji pozwala na porównywanie stawek i agregację doświadczeń w wielu polisach. Aktuariusze opracowują stawki dla każdej jednostki ekspozycji na podstawie historycznych danych o stratach. Następnie ubezpieczyciele stosują te stawki do jednostek zadeklarowanych przez wnioskodawcę.

Podczas audytu weryfikowana jest rzeczywista liczba jednostek ekspozycji, a składka jest korygowana. Błędna klasyfikacja jednostek lub nieprawidłowe liczenie skutkuje nieprawidłowymi składkami. Jasna definicja podstawy ekspozycji w podręczniku ratingowym i polisie pozwala uniknąć niejasności przy obliczaniu ostatecznego rachunku.

• Standardowa miara ilości ryzyka do oceny
• Przykłady obejmują płace, sprzedaż i lata użytkowania samochodów
• Stawka razy jednostki równa się premii
• Zweryfikowano podczas audytu pod kątem możliwości dostosowania zasad