De premie wordt berekend door een tarief te vermenigvuldigen met een hoeveelheid risico. Een blootstellingseenheid is de standaardmaatstaf voor de hoeveelheid risico: elke $100 aan loon, elke $1.000 aan waarde, elk autojaar of elke vierkante voet aan gebouwoppervlakte. De keuze van de eenheid hangt af van de verzekeringssoort.

Door consistente blootstellingseenheden te gebruiken, kunnen tarieven worden vergeleken en ervaringen over meerdere polissen worden samengevoegd. Actuarissen ontwikkelen tarieven per blootstellingseenheid op basis van historische schadegegevens. Verzekeraars passen deze tarieven vervolgens toe op de door de aanvrager opgegeven eenheden.

Bij de audit wordt het werkelijke aantal blootstellingseenheden geverifieerd en de premie aangepast. Een verkeerde classificatie van eenheden of een onjuiste telling leidt tot onjuiste premies. Een duidelijke definitie van de blootstellingsbasis in de tariefhandleiding en de polis voorkomt onduidelijkheid bij de berekening van de eindafrekening.

• Standaard maatstaf voor de hoeveelheid risico voor beoordeling
• Voorbeelden hiervan zijn loonadministratie, omzet en autojaren.
• Tarief maal eenheden is gelijk aan premie
• Geverifieerd tijdens audit voor aanpasbare polissen