W latach 1941–1945 nazistowskie Niemcy i ich kolaboranci zamordowali sześć milionów europejskich Żydów w systematycznej kampanii ludobójstwa. Holokaust dotknął również Romów, osoby niepełnosprawne, przeciwników politycznych i innych, jednak zagłada Żydów miała charakter centralny i wynikała z ideologii.

Getta, masowe egzekucje i specjalnie zbudowane obozy zagłady stanowiły machinę zabijania. Dokumentacja biurokratyczna, zeznania sprawców, relacje ocalałych i dowody rzeczowe szczegółowo dokumentują ten proces. Ludobójstwo miało miejsce w szerszym kontekście II wojny światowej, ale kierowało się własną, radykalną logiką zagłady rasowej.

Powojenne procesy, pomniki i programy edukacyjne dążyły do ​​ugruntowania poczucia odpowiedzialności i pamięci. Historycy nadal badają lokalne zaangażowanie, momenty podejmowania decyzji oraz doświadczenia ofiar i ocalałych. Holokaust stanowi punkt odniesienia dla późniejszych dyskusji na temat ludobójstwa i praw człowieka.

• Nazistowskie ludobójstwo sześciu milionów Żydów
• Celowano także w inne grupy
• Realizowane poprzez obozy i masowe strzelaniny
• Obszernie udokumentowane i upamiętnione