Tussen 1941 en 1945 vermoordden nazi-Duitsland en zijn collaborateurs zes miljoen Europese Joden in een systematische genocidecampagne. De Holocaust was ook gericht tegen Roma, mensen met een handicap, politieke tegenstanders en anderen, maar de vernietiging van de Joden stond centraal en was ideologisch gemotiveerd.

Getto's, massaschietpartijen en speciaal gebouwde vernietigingskampen vormden het moordapparaat. Bureaucratische documenten, getuigenissen van daders, verhalen van overlevenden en fysiek bewijsmateriaal documenteren het proces tot in detail. De genocide vond plaats in de bredere context van de Tweede Wereldoorlog, maar volgde een eigen radicale logica van raciale uitroeiing.

Naoorlogse processen, herdenkingen en educatieve programma's hebben geprobeerd verantwoordelijkheid en herinnering vast te stellen. Historici blijven onderzoek doen naar lokale participatie, het tijdstip van beslissingen en de ervaringen van slachtoffers en overlevenden. De Holocaust geldt als een bepalend referentiepunt voor latere discussies over genocide en mensenrechten.

• Nazi-genocide op zes miljoen Joden
• Ook andere groepen werden als doelwit gekozen.
• Uitgevoerd via kampen en massaschietpartijen.
• Uitgebreid gedocumenteerd en herdacht.