Asyndeton to celowe pomijanie spójników między wyrazami, frazami lub zdaniami podrzędnymi. Rezultatem jest zwięzła, szybka lub emfatyczna sekwencja.

Słowa Cezara „Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem” nabierają mocy dzięki braku „i”. W przemówieniu gettysburskim Lincolna użyto asyndetonu w wyrażeniu „rząd ludu, przez lud, dla ludu”. Zabieg ten pozbawia ucho typowej tkanki łącznej, dzięki czemu każdy element uderza w ucho z równą siłą. Może sugerować pilność, obfitość lub nieustanne nagromadzenie szczegółów.

Asyndeton jest przeciwieństwem polisyndetonu, który mnoży spójniki dla uzyskania innego efektu rytmicznego. Oba odbiegają od zwykłej składni i oba zwracają na siebie uwagę. Gdy pominięcie wydaje się naturalne i celowe, proza ​​lub wiersz nabierają tempa; gdy wydaje się jedynie telegraficzne, efekt zanika.

Słowa lub zdania złożone bez oczekiwanego „i” lub „lub” tworzą asyndeton.