Wzornictwo przemysłowe kształtuje masowo produkowane produkty fizyczne. Łączy w sobie inżynierię, estetykę i użyteczność. Projektant przemysłowy decyduje o wyglądzie, odczuciach i funkcjach produktu. Smartfon, krzesło, wiertarka, samochód – każdy z nich jest wynikiem decyzji projektanta przemysłowego dotyczących formy, materiału, ergonomii i produkcji. Ta dyscyplina plasuje się pomiędzy sztuką a inżynierią. Musi zadowolić oko i dłoń, jednocześnie spełniając ograniczenia produkcyjne.

Proces rozpoczyna się od badań. Kto będzie korzystał z produktu? W jaki sposób będzie go używał? Jakie są jego potrzeby? Koncepcje są szkicowane, modelowane w 3D i prototypowane. Wybierane są materiały. Rozważane są metody produkcji. Czy kształt można formować? Czy część można zmontować? Czy można ją wyprodukować po docelowym koszcie? Decyzje estetyczne nie mogą ignorować tych realiów. Piękny projekt, którego nie można wyprodukować, to szkic, a nie produkt. Dziedzina ta stworzyła kultowe obiekty. Butelka Coca-Coli. Fotel wypoczynkowy Eames. Oryginalny iPhone. Każdy z nich równoważy formę, funkcję i wykonalność. Projektanci przemysłowi pracują w zespołach z inżynierami, marketingowcami i producentami. Projektant opowiada się za użytkownikiem. Inżynier opowiada się za tym, co da się zbudować. Marketingowiec opowiada się za tym, co się sprzedaje. Najlepsze produkty powstają, gdy te perspektywy się zbiegają. Najgorsze powstają, gdy jedna z nich dominuje.

Rozważania na temat wzornictwa przemysłowego

• Ergonomia — sposób dopasowania produktu do ciała
• Materiały – z czego są zrobione i dlaczego
• Produkcja — w jaki sposób będzie ona produkowana
• Estetyka — jak wygląda i jak się czuje
• Koszt — co jest potrzebne do produkcji i sprzedaży
• Zrównoważony rozwój — wpływ na środowisko

Wzornictwo przemysłowe to projektowanie przedmiotów, które można trzymać w dłoni. Kształtuje przedmioty codziennego użytku.