Papier ścierny to papier ścierny używany do wygładzania drewna, metalu, plastiku i powierzchni malowanych. Ziarna ścierne są przyklejone do podkładu. Numery ziarnistości papieru ściernego określają jego grubość lub drobność. Niższe numery skrawają szybciej i pozostawiają rysy. Wyższe numery polerują i pozostawiają gładką powierzchnię. Pas o ziarnistości 60 szybko usuwa naddatki. Arkusz o ziarnistości 400 przygotowuje powierzchnię do wykończenia.

Podłoże również ma znaczenie. Podłoże papierowe nadaje się do szlifowania ręcznego. Podłoże płócienne jest trwalsze i jest stosowane do pasów i tarcz. Podłoże foliowe zapewnia bardzo płaską, równomierną powierzchnię. Papier ścierny zatyka się, gdy materiał ścierny wypełnia się pyłem. To się nazywa zapychanie. Stearynowy papier ścierny jest odporny na zapychanie i trwalszy na powierzchniach malowanych. Czyszczenie papieru blokiem z gumy krepowej lub szczotką pomaga w dłuższym skrawaniu.

Typowa progresja ziarnistości

• 80 grit — zgrubne kształtowanie i usuwanie farby
• 120 grit — usuwanie rys z 80
• 180 grit — ogólne wygładzanie przed wykończeniem
• Ziarnistość 220 — szlifowanie końcowe przed bejcowaniem lub lakierowaniem
• 400+ grit — pomiędzy warstwami i ostatecznym polerowaniem

Nie pomijaj więcej niż jednego stopnia gradacji. Zmiana z 80 na 220 pozostawia głębokie rysy, które ujawniają się w momencie zetknięcia bejcy z drewnem. Szlifuj zgodnie z kierunkiem słojów. Rysy w poprzek włókien są praktycznie niemożliwe do ukrycia.