Akr to jednostka powierzchni ziemi używana w systemie imperialnym i zwyczajowym Stanów Zjednoczonych, historycznie definiowana jako obszar, który para wołów mogła zaorać w ciągu jednego dnia. Jej nazwa pochodzi od staroangielskiego słowa æcer, oznaczającego „otwarte pole”, pokrewnego łacińskiemu ager i greckiemu agros, oba oznaczające ziemię uprawną. Średniowieczny angielski akr został ujednolicony jako pas ziemi o szerokości jednego łańcucha (66 stóp) i długości jednej furlongi (660 stóp), równy 4840 jardom kwadratowym lub 43 560 stopom kwadratowym. Definicja ta została sformalizowana w statutach od XIII wieku i przeniesiona do brytyjskiego systemu imperialnego. Po uchwaleniu Ustawy o wagach i miarach z 1878 roku akr ustalono na dokładnie 4046,8564224 metrów kwadratowych, czyli w przybliżeniu 0,4047 hektara. W Stanach Zjednoczonych pozostaje najpopularniejszą jednostką miary gruntów rolnych, rancz i dużych działek mieszkalnych, podczas gdy większość innych krajów przyjęła hektar. Dawniej istniały warianty regionalne, takie jak akr irlandzki (7840 jardów kwadratowych), akr szkocki (6150 jardów kwadratowych) i akr Cheshire, odzwierciedlające lokalne zwyczaje orania przed standaryzacją. Akr nadal pojawia się w ofertach nieruchomości, dotacjach rolniczych i pomiarach gruntów w całym świecie anglojęzycznym.