De acre is een landeenheid die gebruikt wordt in het Britse koloniale systeem en het Amerikaanse gewoonterecht, historisch gedefinieerd als het gebied dat een span ossen in één dag kon ploegen. De naam is afgeleid van het Oudengelse æcer, wat 'open veld' betekent, verwant aan het Latijnse ager en het Griekse agros, die beide 'bebouwd land' aanduiden. De middeleeuwse Engelse acre werd gestandaardiseerd als een strook land van één chain (66 voet) breed en één furlong (660 voet) lang, gelijk aan 4.840 vierkante yards, of 43.560 vierkante voet. Deze definitie werd vanaf de 13e eeuw in wetten vastgelegd en overgenomen in het Britse koloniale systeem. Na de Weights and Measures Act van 1878 werd de acre vastgesteld op exact 4.046,8564224 vierkante meter, of ongeveer 0,4047 hectare. In de Verenigde Staten blijft de acre de meest gebruikte eenheid voor het meten van landbouwgrond, veeteeltgrond en grote woonpercelen, terwijl de meeste andere landen de hectare hebben overgenomen. Er bestonden vroeger regionale varianten, zoals de Ierse acre (7.840 vierkante yards), de Schotse acre (6.150 vierkante yards) en de Cheshire acre, die de lokale ploeggewoonten weerspiegelden vóór de standaardisatie. De acre wordt nog steeds gebruikt in vastgoedadvertenties, landbouwsubsidies en landmetingen in de hele Engelstalige wereld.