In tweekamerstelsels wordt het lagerhuis vaak het Huis van Afgevaardigden genoemd. De zetels worden meestal verdeeld op basis van de bevolking, waardoor dichterbevolkte regio's meer leden kiezen. De zittingsperioden zijn vaak korter dan die in het hogerhuis, waardoor de leden dichter bij de electorale druk staan.

Het Huis van Afgevaardigden neemt doorgaans het initiatief tot wetgeving over inkomsten en beschikt in presidentiële systemen mogelijk over speciale bevoegdheden voor afzetting. De partijleiding stelt de agenda op en commissies behandelen wetsvoorstellen voordat deze in de plenaire vergadering worden besproken. De debatregels zijn vaak strenger dan in de Senaat, vanwege het grotere aantal leden.

Omdat kiesdistricten kleiner zijn dan kiesdistricten op staatsniveau, wordt van leden van het Huis van Afgevaardigden verwacht dat zij nauwe banden onderhouden met lokale belangen. De herindeling van kiesdistricten na elke volkstelling kan de partijpolitieke verhoudingen en het persoonlijke lot van zittende leden beïnvloeden. De meerderheid in het Huis bepaalt de meeste uitkomsten, waardoor partijcontrole over het Huis een belangrijke prijs is bij nationale verkiezingen.

• lagerhuis van een tweekamerstelsel
• Verdeeld naar bevolking
• Vaak initieert het geld.
• Leden worden regelmatig verkozen.