Een macrolens is ontworpen voor close-upfotografie. Hij kan zeer dichtbij het onderwerp scherpstellen, waardoor een levensgroot of groter beeld op de sensor wordt geproduceerd. Het bepalende kenmerk van een echte macrolens is de vergrotingsfactor. Een 1:1 macrolens reproduceert het onderwerp levensgroot op de sensor. Een 1:2 lens reproduceert het op halve grootte. Sommige lenzen beweren macrofunctionaliteit te hebben, maar bereiken slechts een vergroting van 1:4 of minder. Dat zijn close-focus lenzen, geen echte macrolenzen. Macrolenzen zijn verkrijgbaar met verschillende brandpuntsafstanden, van 40 mm tot 200 mm. Kortere brandpuntsafstanden zijn lichter en goedkoper. Langere brandpuntsafstanden bieden een grotere werkafstand, wat belangrijk is bij schuwe onderwerpen zoals insecten.

Macrofotografie kent zijn eigen uitdagingen. De scherptediepte is flinterdun bij hoge vergroting. Een kleine beweging van de camera of het onderwerp kan de afbeelding onscherp maken. Focus stacking, het maken van meerdere foto's met verschillende scherpstelafstanden en deze combineren, is een veelgebruikte oplossing. Ook de belichting is lastig. De lens zelf kan een schaduw op het onderwerp werpen. Ringflitsers en dubbele flitsers zijn ontworpen om dit probleem op te lossen. Macrofotografie onthult een wereld die normaal gesproken onzichtbaar is. Het is een genre dat geduld en precisie vereist.

Macro-lensfeiten

• Vergroting. 1:1 is een echte macro.
• Brandpuntsafstand. 40 mm tot 200 mm.
• Werkafstand. Langere lenzen bieden een groter bereik.
• Scherptediepte. Zeer ondiep bij hoge vergroting.
• Lighting. Ringflitsers en dubbele flitsers zijn handig.

Een macrolens is niet alleen geschikt voor insecten en bloemen. Je kunt hem gebruiken voor productfotografie, detailopnames en elk onderwerp dat van dichtbij scherp moet worden gesteld.