Een isobarenkaart toont de atmosferische drukpatronen in een regio door middel van isobaren. Deze kaarten zijn het standaard hulpmiddel om weersystemen aan het aardoppervlak en de winden die ze veroorzaken te visualiseren.

Analisten plotten de luchtdrukwaarden op zeeniveau van honderden stations en tekenen vervolgens de isobaren die het beste bij de gegevens passen. De resulterende grafiek toont de locatie van hogedrukgebieden, lagedrukgebieden, troggen en ruggen. Fronten worden vaak aan dezelfde grafiek toegevoegd omdat ze nauw samenhangen met het drukveld.

Piloten, zeevaarders en meteorologen gebruiken opeenvolgende isobare kaarten om te zien hoe systemen zich ontwikkelen. De kaarten dienen ook als uitgangspunt voor de initialisatie van numerieke modellen. Moderne versies worden grotendeels door computers gegenereerd, maar het onderliggende principe van het verbinden van punten met gelijke druk blijft onveranderd.

Een goed getekende isobare kaart biedt nog steeds een van de duidelijkste momentopnamen van het huidige weerpatroon.