Piloten moeten weten hoe hoog de laagste wolkenbasis zich boven de grond bevindt. Die hoogte is het wolkendek. Wanneer de lucht voor meer dan de helft bedekt is met wolken, is het wolkendek gelijk aan de hoogte van de laagste laag die aan die bedekking grenst.

Het wolkendek wordt aangegeven in honderden meters. Een wolkendek van 500 voet (ongeveer 152 meter) is laag en kan het zicht tijdens het vliegen belemmeren. Bij een heldere hemel of verspreide bewolking is er geen wolkendek. Mist die aan de grond blijft hangen, zorgt voor een wolkendek van nul.

Zowel geautomatiseerde sensoren als menselijke waarnemers meten de bewolking, met behulp van laserbewolkingsmeters of visuele schattingen. Luchtvaartprognoses bevatten altijd informatie over de bewolking, omdat dit direct van invloed is op de vraag of vliegtuigen kunnen landen of opstijgen volgens de visuele regels.

• Hoogte van de laagst mogelijke wolkenlaag
• Cruciaal voor luchtvaartoperaties
• Gemeten met behulp van ceilometers of waarnemers.
• Nul wanneer mist het oppervlak bedekt