Vanuit een objectief derdepersoonsperspectief beschrijft de verteller alleen wat te zien en te horen is. Geen gedachten. Geen gevoelens. Geen innerlijke monoloog. De camera draait en de verteller beschrijft wat er wordt vastgelegd.

Dit perspectief wordt ook wel het dramatische perspectief genoemd. Het is alsof je naar een toneelstuk kijkt. Je ziet de actie en hoort de dialogen, maar je moet zelf afleiden wat de personages denken aan de hand van hun gedrag. Hemingway gebruikte het in "Hills Like White Elephants", waar een gesprek tussen een stel spanning onthult zonder dat de innerlijke gedachten van de personages expliciet worden genoemd. Het effect kan kil of mysterieus zijn. Het dwingt de lezer tot nadenken. Je wordt een detective, die lichaamstaal en toon interpreteert. Het is moeilijk vol te houden in een roman, maar in korte verhalen kan het zeer krachtig zijn. Het respecteert de intelligentie van de lezer. Het laat zien in plaats van te vertellen.

Functies

• Alleen waarneembare handelingen en spraak
• Geen gedachten of gevoelens
• Net als een camera
• De lezer leidt hieruit de betekenis af.