De tint is de dimensie van kleur die wordt bepaald door de golflengte. Het is wat we bedoelen als we het over rood, groen, blauw of geel hebben.

Zichtbaar licht heeft een golflengtebereik van ongeveer 400 nanometer (violet) tot 700 nanometer (rood). Het visuele systeem bepaalt de tint door de relatieve activering van de drie kegeltjes te vergelijken, die elk afgestemd zijn op een ander deel van het spectrum. Tint is iets anders dan helderheid (de waargenomen intensiteit van het licht) en verzadiging (de zuiverheid van de kleur). Zuiver spectraal licht heeft een hoge verzadiging; het toevoegen van wit of grijs vermindert de verzadiging, terwijl de tint nagenoeg constant blijft.

Kleursystemen en kleurruimtes ordenen tinten in cirkels of andere continue arrangementen, wat weerspiegelt dat tint een circulaire dimensie is – rood ligt dichter bij violet dan violet bij groen. Culturele en taalkundige verschillen beïnvloeden hoe gedetailleerd tinten worden gecategoriseerd, maar het onderliggende zintuiglijke continuüm is hetzelfde.

De tint is het kwalitatieve aspect van kleur dat behouden blijft bij veranderingen in lichtintensiteit en waarmee we rijp fruit van onrijp fruit kunnen onderscheiden, een signaal van de achtergrond en verschillende objecten van elkaar.