Gegevensversleuteling codeert informatie zodanig dat alleen geautoriseerde partijen deze kunnen lezen. Zonder de juiste sleutel worden de gegevens onleesbare versleutelde tekst. Versleuteling beschermt gegevens die zijn opgeslagen op schijven en in databases. Het beschermt gegevens die worden verzonden via netwerken. In sommige geavanceerde implementaties beschermt het gegevens die in gebruik zijn. Het doel is simpel: als iemand de gegevens steelt, kan diegene ze niet gebruiken.

Versleuteling is geen complete beveiligingsstrategie. Het beschermt de vertrouwelijkheid, niet de beschikbaarheid. Ransomware kan uw gegevens nog steeds versleutelen en losgeld eisen, zelfs als uw eigen versleuteling sterk is. Het beschermt niet tegen bedreigingen van binnenuit die legitieme toegang en de sleutels hebben. Het beschermt ook niet tegen applicatiefouten die gegevens via andere kanalen lekken. Sleutelbeheer is het lastigste onderdeel. Sleutels die in platte tekst naast de versleutelde gegevens worden opgeslagen, ondermijnen het doel. Sleutels die over systemen worden gedeeld, vergroten de impact van een inbreuk. Hardwarebeveiligingsmodules en sleutelbeheerservices bestaan ​​om dit probleem op te lossen. Ze zijn duur en complex. Veel organisaties slaan ze over en slaan sleutels op in configuratiebestanden. Dat werkt, totdat iemand het bestand vindt. Versleuteling is een hulpmiddel. Zoals elk hulpmiddel hangt de waarde ervan af van hoe het wordt gebruikt.

Versleutelingscontexten

• In ruststand — schijven, databases, back-ups
• Onderweg — TLS, VPN's, versleutelde berichten
• In gebruik: homomorfe encryptie, beveiligde enclaves
• End-to-end — alleen de zender en de ontvanger kunnen lezen

Versleuteling zonder sleutelbeheer is pure schijn. Het algoritme is sterk. De sleutelopslag is het zwakke punt.