Organy regulacyjne wymagają od ubezpieczycieli utrzymywania środków na pokrycie zaległych składek. Rezerwa na składki niezarobione to zobowiązanie bilansowe równe sumie składek niezarobionych z tytułu wszystkich obowiązujących polis. Zapewnia ona środki na pokrycie pozostałej części ubezpieczenia lub zwrot składki w przypadku anulowania polis.

Rezerwa jest obliczana na podstawie niewygasłej części okresu obowiązywania każdej polisy, często z zastosowaniem metody dziennej lub miesięcznej proporcjonalnej. Jest ona traktowana jako główne zobowiązanie, obok rezerw na pokrycie strat. Przepisy rachunkowości regulują sposób obliczania rezerwy i aktywa, które mogą ją pokryć.

Wzrost przypisanej składki zwiększa rezerwę na składki niezarobione i pochłania kapitał, aż do momentu zarobienia składki. Ubezpieczyciele monitorują relację między rezerwą a dostępną nadwyżką. Uwalnianie rezerwy na zyski następuje systematycznie w miarę starzenia się polis i zbliżania się terminu ich wygaśnięcia.

• Odpowiedzialność za niewygasłe ubezpieczenie
• Równa się łącznej niezarobionej składce
• Wymagane przez ustawowe przepisy rachunkowe
• Wspierane aktywami do momentu zapewnienia pokrycia