Bir termostat programınızı öğrenir. Bir kapı zili telefonunuza video aktarır. Bir fabrika sensörü, bir makine arızalanmadan önce bakım ekibini uyarır. Bunlar, sensörler ve yazılımlarla donatılmış, ağa bağlı fiziksel cihazlar olan Nesnelerin İnterneti'nin örnekleridir. Veri toplarlar, paylaşırlar ve genellikle bu verilere göre hareket ederler.

Bu terim 1999 yılında Kevin Ashton tarafından ortaya atılmıştır. İlk IoT uygulamaları endüstriyeldi: tedarik zincirlerinde RFID etiketleri, enerji santrallerinde sensörler. Tüketici IoT'si ise akıllı hoparlörler, lambalar ve saatlerle geldi. Bugün milyarlarca cihaz birbirine bağlı. Tahminler değişmekle birlikte, sayı sürekli artıyor.

Ortak uygulamalar

• Akıllı ev: ışıklar, kilitler, termostatlar
• Giyilebilir cihazlar: fitness takip cihazları, tıbbi monitörler
• Sektör: öngörücü bakım, varlık takibi
• Tarım: toprak sensörleri, hayvan izleme cihazları
• Şehirler: trafik ışıkları, parkmetreler, hava kalitesi

Nesnelerin interneti (IoT) güvenliği tam bir karmaşa. Birçok cihaz varsayılan şifrelerle birlikte geliyor. Nadiren güncelleme alıyorlar. Güvenliği ihlal edilmiş bir kamera, botnet'e dahil edilebiliyor. Kolaylık ve risk aynı pakette geliyor.