Zorlu bir mücadelenin ardından rakipler el sıkışır ve içten bir saygı ifadesiyle birbirlerine saygı gösterirler. Bu davranış sportmenliktir. Adaleti, zaferde tevazuyu ve yenilgide onuru önemser.

Sporculuk ahlakı, kuralların hem özüne hem de lafzına uymayı, hakem kararlarını kabul etmeyi ve kasıtlı olarak sakatlama veya aşağılama girişimlerinden kaçınmayı içerir. Antrenörler ve ebeveynler, genç sporcuların bu alışkanlıkları geliştirmesinde büyük rol oynarlar. Spor davranışının kamuoyu tarafından tanınması, kültürü güçlendirir.

Yüksek riskli ortamlar, sportmenliği en ciddi şekilde test eder. Baskı altında sportmenliğini koruyan sporcular, tek bir sonuçtan daha uzun süre kalıcı standartlar belirler. Bu kavram, rekabetin katılımcıları yükseltip yükseltmediğini veya düşürüp düşürmediğini ölçmek için pratik bir yöntem olmaya devam etmektedir.

• Sporda etik ve saygılı davranış
• Zaferde, yenilgide ve yetkililere karşı gösterilen
• Antrenörler tarafından örnek teşkil edilir ve kültür tarafından pekiştirilir.
• Rekabetin bütünlüğünü korur.