Bir tasarım iskeleti, tasarımın temelini oluşturur. Görseller için kutular, metin için çizgiler, düğmeler için etiketler. Renk yok, yazı tipi yok, cilalı görseller yok. Sadece yapı, en temel unsurlarına indirgenmiş hali.

Tasarım sürecinin başlarında, eskizlerden sonra ancak yüksek çözünürlüklü maketlerden önce tel çerçeveler (wireframe) gelir. Görevleri, yerleşimle ilgili soruları yanıtlamaktır: navigasyon nereye yerleştirilecek, kaç sütun olacak, hiyerarşi nasıl olacak? Çirkin görünmeleri kasıtlıdır. Eğer bir tel çerçeve çok bitmiş görünüyorsa, paydaşlar yerleşimin işe yarayıp yaramadığı yerine mavi tonunu tartışmaya başlarlar.

Bir tel çerçeve ne gösterir?

• Ana öğelerin yerleşimi: başlık, gezinme menüsü, içerik, altbilgi
• Bileşenlerin göreceli boyutu ve önceliği
• Ekranlar veya sayfalar arasında akış
• Düğmeler ve formlar gibi etkileşimli öğeler

Balsamiq ve Figma gibi araçlar, tel çerçeveleme işlemini hızlandırdı. Bazı tasarımcılar hala kağıt ve kalem kullanıyor. Ortamdan ziyade düşünce biçimi daha önemli. Tel çerçeve, bir konuşma başlatıcıdır. Şöyle der: İşte yapı, ne düşünüyorsunuz? Bu aşamada değişiklikler ucuzdur. Görsel tasarım tamamlandıktan sonra, bir kenar çubuğunu taşımak, sonraki her şeyi yeniden yapmak anlamına gelir. Bunun yerine, tel çerçevede taşıyın.