Kompozisyon, bir tasarım içindeki görsel öğeleri düzenler. Göz ilk olarak nereye gider? Odak noktası nedir? Öğeler birbirleriyle ve çerçevenin kenarlarıyla nasıl ilişkilidir? Kompozisyon bu soruları yanıtlar. Sadece neyin dahil edildiğiyle ilgili değildir. Nereye yerleştirildiğiyle ilgilidir. Merkezdeki bir nesne resmi bir hava verir. Bir kenardaki bir nesne dinamik bir hava verir. Kenardaki bir nesne gergin bir hava verir. Konum, içerikten önce iletişim kurar.

Klasik kompozisyon kuralları yol gösterir. Üçte bir kuralı, çerçeveyi bir ızgaraya böler ve temel unsurları kesişim noktalarına yerleştirir. Altın oran, doğada ve sanatta yaygın olarak görülen matematiksel bir oranı kullanır. Yönlendirici çizgiler, gözü kompozisyon boyunca yönlendirir. Çerçeveleme, konuyu çerçevelemek için ön plandaki unsurları kullanır. Bu kurallar kanun değildir. Bunlar başlangıç ​​noktalarıdır. Bunları çiğnemek gerilim veya sürpriz yaratabilir. Konu gerektirdiğinde, merkezlenmiş bir kompozisyon güçlü olabilir. Dağınık bir kompozisyon, mesaj buysa kaos hissi verebilir. Tasarımcı bilinçli seçim yapar. Kompozisyon ayrıca ortama da bağlıdır. Bir poster uzaktan görülür ve net bir odak noktasına ihtiyaç duyar. Bir kitap sayfası yakından tutulur ve rahat bir okuma düzenine ihtiyaç duyar. Bir web sitesi kaydırılır ve yukarıdan aşağıya doğru bir hiyerarşiye ihtiyaç duyar. Ortam kompozisyonu şekillendirir. Tasarımcı uyum sağlar.

Kompozisyon prensipleri

• Odak noktası — gözün ilk olarak temas ettiği yer
• Üçte bir kuralı — 3x3'lük bir ızgaraya bölün
• Yönlendirici çizgiler — gözü çerçeve boyunca yönlendirir.
• Çerçeveleme — konuyu çevrelemek için ön plandaki unsurları kullanın.
• Negatif alan — öğelerin etrafındaki boş alan

Kompozisyon, parçaların bir bütün oluşturacak şekilde düzenlenmesidir. Bütün, toplamdan daha büyüktür. Önemli olan da budur.