Suya damlatılan bir mürekkep damlası, eşit şekilde dağılıncaya kadar yayılır. Asla kendiliğinden tekrar yoğunlaşmaz. Bu, bir sistemin düzensizliğinin veya rastgeleliğinin bir ölçüsü olan entropidir. Termodinamiğin ikinci yasası, izole bir sistemin toplam entropisinin zamanla her zaman arttığını belirtir. Enerji dağılır. Düzen, düzensizliğe yol açar. Evren dengeye doğru ilerler.

Entropi, genellikle S ile gösterilen bir termodinamik durum fonksiyonudur. Joule/Kelvin cinsinden ölçülür. Düzensizlik arttığında entropideki değişim, delta S, pozitiftir. Buzun erimesi entropiyi artırır çünkü sıvı su katı buza göre daha düzensizdir. Bir tuzun çözünmesi entropiyi artırır çünkü iyonlar daha dağınık hale gelir. Tükettiğinden daha fazla gaz molekülü üreten bir kimyasal reaksiyon genellikle entropiyi artırır.

Entropi sadece düzensizlikle ilgili değildir. Bir sistemin enerjisini düzenleyebileceği yolların sayısıyla ilgilidir. Daha fazla erişilebilir mikro duruma sahip bir sistemin entropisi daha yüksektir. Boltzmann denklemi, S = k ln W, entropiyi mikro durum sayısı W ile ilişkilendirir. Mutlak sıfırda mükemmel şekilde düzenlenmiş bir kristalin yalnızca bir mikro durumu vardır, bu nedenle entropisi sıfırdır. Bu, termodinamiğin üçüncü yasasıdır.

Entropi, kendiliğinden gerçekleşen değişimin yönünü belirler. Gibbs serbest enerjisindeki değişim, delta G = delta H - T delta S, negatif ise bir reaksiyon kendiliğinden gerçekleşir. Pozitif entalpiye sahip bir reaksiyon, entropi artışı yeterince büyükse yine de kendiliğinden gerçekleşebilir. Entropi, bazı endotermik reaksiyonların meydana gelmesinin nedenidir.