Yakıt hücreli bir araç elektrikle çalışır, ancak prize takılmaz. Bir tankta hidrojen taşır ve bunu bir yakıt hücresi yığınında havadaki oksijenle birleştirir. Kimyasal reaksiyon, motoru çalıştırmak için elektrik üretir ve tek emisyon su buharıdır. Farklı bir enerji kaynağına sahip elektrikli bir arabadır.

Yakıt hücresi yığını, aracın kalbidir. Her biri bir anot ve bir katottan oluşan ve bir zarla ayrılmış yüzlerce ayrı hücre içerir. Hidrojen anoda girer ve burada bir katalizör tarafından protonlara ve elektronlara ayrılır. Protonlar zardan geçer ve elektronlar harici bir devre üzerinden hareket ederek elektrik akımı oluşturur. Katotta ise oksijen, protonlar ve elektronlar birleşerek su oluşturur.

Yakıt hücreli araçlar, benzinli araçlara benzer şekilde üç ila beş dakika içinde yakıt ikmali yapıyor. Menzilleri, geleneksel araçlarla karşılaştırılabilir düzeyde, yaklaşık 300 ila 400 mil civarında. Toyota Mirai ve Honda Clarity en yaygın modeller. Ancak hidrojen istasyonları nadir bulunuyor. Kaliforniya'da yaklaşık 50 tane var ve diğer eyaletlerin çoğunda hiç yok. Hidrojeni temiz bir şekilde üretmek de bir zorluk. Günümüzde hidrojenin çoğu, karbondioksit salınımı yapan doğal gazdan üretiliyor.

Yakıt hücreleri, bataryaların çok ağır ve şarj süresinin çok uzun olacağı ağır kamyonlar, otobüsler ve gemiler için mantıklı bir çözümdür. Binek otomobillerde ise bataryalı elektrikli araçlar avantajlıdır, ancak yakıt hücreleri de bir seçenek olmaya devam etmektedir.