Wpisujesz nazwę w przeglądarce. System nazw domen tłumaczy ją na adres IP. DNS to książka telefoniczna internetu. Mapuje nazwy czytelne dla człowieka na numery czytelne dla maszyny. Bez niego musiałbyś pamiętać 142.250.72.14 zamiast google.com.

DNS to rozproszona baza danych. Żaden pojedynczy serwer nie przechowuje wszystkich rekordów. Serwery główne wskazują na domeny najwyższego poziomu. Serwery TLD wskazują na serwery autorytatywne. Serwery autorytatywne przechowują faktyczne rekordy. Twój resolver odpytuje je sekwencyjnie i buforuje odpowiedź. Cały proces trwa milisekundy.

Typowe rekordy DNS

• A: mapuje nazwę na adres IPv4
• AAAA: mapuje nazwę na adres IPv6
• CNAME: zmienia jedną nazwę na inną
• MX: kieruje pocztę elektroniczną do serwera pocztowego
• TXT: przechowuje dowolny tekst, często w celu weryfikacji

DNS jest krytyczny i kruchy. Ataki na DNS mogą zablokować strony internetowe. Podszywanie się pod DNS może przekierowywać użytkowników do złośliwych witryn. DNSSEC dodaje podpisy kryptograficzne, aby zapobiec manipulacjom. Jednak jego adopcja jest nierównomierna. Książka telefoniczna internetu potrzebuje lepszych zamków.