Uświęcenie to proces uczynienia siebie świętym lub oddzielenia dla celów Bożych. Rozpoczyna się w chwili zbawienia i trwa przez całe życie chrześcijańskie. Jest dziełem Ducha Świętego. Jest również odpowiedzialnością wierzącego. Duch Święty udziela mocy. Wierzący współpracuje. To partnerstwo. To podróż.

Uświęcenie ma trzy aspekty. Uświęcenie pozycyjne to pozycja wierzącego w Chrystusie. Jest on już święty w oczach Boga. Uświęcenie progresywne to ciągły wzrost w świętości. To upodabnianie się do Chrystusa. Uświęcenie ostateczne to uwielbienie. To zakończenie procesu w niebie. Wierzący będzie w pełni święty. Koniec z grzechem. Koniec z walką. Doskonała miłość.

Uświęcenie w Piśmie Świętym

• 1 Tesaloniczan 4:3: A wolą Bożą jest wasze uświęcenie.
• 1 Tesaloniczan 5:23: Niech Bóg pokoju uświęci was całkowicie.
• Jana 17:17: Uświęć ich w prawdzie.
• List do Hebrajczyków 12:14: Starajcie się o pokój ze wszystkimi i o uświęcenie, bez którego nikt nie ujrzy Pana.
• 2 Koryntian 3:18: zostając przemienieni w ten sam obraz, z jednego stopnia chwały w drugi.

Uświęcenie to nie perfekcjonizm. To nie zarabianie na zbawienie. To owoc zbawienia. To dowód wiary. To dzieło Ducha. To dążenie do świętości. To walka z grzechem. To codzienny wybór, by naśladować Chrystusa. To wyznanie grzechu. To przyjęcie łaski. To wzrost w miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, dobroci, wierności, łagodności i samokontroli. To przemiana umysłu. To odnowienie serca. To życie chrześcijańskie. To nie jest łatwe. To nie jest szybkie. To nie jest skończone, dopóki nie dotrze do nieba. Ale to jest realne. To się dzieje. To dzieło Ducha. To nadzieja wierzącego. To droga do chwały.