Wrogość to głęboko zakorzeniona wrogość lub sprzeciw. To coś więcej niż niechęć. To aktywna nienawiść. To stan bycia wrogiem. Biblia używa tego słowa do opisania konfliktu między dobrem a złem. Opisuje relację między Bogiem a grzechem. Opisuje relację między ludźmi, którzy się nienawidzą.

Wrogość weszła na świat przez grzech. Nieposłuszeństwo Adama i Ewy zerwało ich relację z Bogiem. Zerwało ich relację między sobą. Wprowadziło wrogość do stworzenia. Bóg powiedział wężowi, że między jego potomstwem a potomstwem kobiety będzie wrogość. Ta wrogość przewija się przez całą Biblię. Kain zabił Abla. Bracia Józefa sprzedali go w niewolę. Saul polował na Dawida. Konflikt trwa.

Wrogość w Piśmie Świętym

• Rdz 3:15: nieprzyjaźń między wężem a kobietą.
• Rzymian 8:7: umysł nastawiony na ciało jest wrogi Bogu.
• Jakuba 4:4: przyjaźń ze światem jest wrogością wobec Boga.
• Efezjan 2:16: Chrystus zabił nieprzyjaźń na swoim krzyżu.
• Kolosan 1:21: dawniej odłączeni i wrodzy w umyśle.

Wrogość jest problemem. Ewangelia jest rozwiązaniem. Śmierć Chrystusa położyła kres wrogości. Pojednała grzeszników z Bogiem. Zburzyła mur wrogości. Stworzyła pokój. Wrogość między Żydami a poganami została zniesiona. Wrogość między Bogiem a ludzkością została usunięta. Krzyż jest końcem wrogości. Jest początkiem pokoju. Wrogość jest realna. Jest potężna. Niszczy relacje. Dzieli społeczności. Oddziela ludzi od Boga. Ale nie jest ostatnim słowem. Ostatnim słowem jest pojednanie. Ostatnim słowem jest miłość. Ostatnim słowem jest pokój. Wrogość jest chorobą. Ewangelia jest lekarstwem.