Zoroastryzm to jedna z najstarszych, nieprzerwanie istniejących religii świata. Został założony w starożytnym Iranie przez proroka Zaratusztrę, znanego na Zachodzie jako Zoroaster, który nauczał o istnieniu jednego najwyższego Boga, Ahura Mazdy, Mądrego Pana, który toczył kosmiczną walkę z siłami zła ucieleśnionymi przez Angra Mainyu.

Święte teksty to Awesta, której Gaty – hymny przypisywane samemu Zaratustrze – stanowią najstarszą i najbardziej autorytatywną część. Ludzie są wezwani do opowiedzenia się po stronie prawdy i porządku, aszy, przeciwko kłamstwu. Życie etyczne, rytualna czystość i troska o święty ogień zajmują centralne miejsce. Po śmierci następuje sąd; dusza przekracza most, który rozszerza się lub zwęża w zależności od uczynków człowieka. Ostateczna odnowa świata przyniesie całkowite pokonanie zła i zmartwychwstanie umarłych.

Zoroastryzm, niegdyś religia państwowa kolejnych imperiów irańskich, podupadł po podboju islamskim. Wspólnoty przetrwały w Iranie, a liczniejsze w Indiach, gdzie znane są jako Parsowie. Dziś ich liczba jest niewielka, jednak wpływ jego dualistycznej kosmologii i eschatologii na późniejszą myśl żydowską, chrześcijańską i islamską jest powszechnie uznawany.

Wiara nadal potwierdza, że ​​każdy wybór jest częścią większej walki pomiędzy światłem i ciemnością, a jej wynik nie budzi wątpliwości.