Hallelujah to hebrajski okrzyk oznaczający „chwalcie Pana”. Jest to słowo złożone. Hallelu oznacza „chwalcie”. Yah to skrócona forma imienia Jahwe. Zatem hallelujah oznacza „chwalcie Jah”. Chwalcie Pana. To rozkaz. To polecenie. To wezwanie do uwielbienia. To okrzyk radości. To pieśń uwielbienia. To słowo wiary. To słowo nadziei. To słowo miłości. To słowo triumfu.

Alleluja pojawia się w Psalmach. Rozpoczyna i kończy wiele psalmów. Psalmy od 146 do 150 zaczynają się i kończą Alleluja. Jest to ostatnie słowo Psałterza. Psalm 150 kończy się słowami: Niech wszystko, co żyje, chwali Pana. Alleluja. To pieśń Kościoła. To okrzyk Kościoła. To radość Kościoła. To nadzieja Kościoła. To zwycięstwo Kościoła. To uwielbienie Kościoła. To halleluja Kościoła.

Alleluja w Piśmie Świętym

• Psalm 146: Chwal Pana! Chwal Pana, duszo moja!
• Psalm 150: Niech wszystko, co żyje, chwali Pana!
• Objawienie 19: Alleluja! Zbawienie, chwała i moc należą do naszego Boga.
• Tobiasz 13: Alleluja! Chwała Panu.
• 3 Machabejska 7: Alleluja! Chwała Panu.

Alleluja to słowo, które wykracza poza granice języka. Śpiewa się je w każdym języku. Wykrzykuje się je w każdym kraju. Szepcze się je w każdym sercu. To dźwięk nieba. To dźwięk odkupionych. To dźwięk uczty weselnej Baranka. To dźwięk zwycięstwa. To dźwięk radości. To dźwięk uwielbienia. Alleluja to nie tylko słowo. To stan bytu. To postawa duszy. To kierunek serca. To kierunek życia. Chwała Panu. Alleluja.