Cherubini to istoty anielskie opisane w Biblii. Nie są pulchnymi, uskrzydlonymi niemowlętami ze sztuki renesansowej. To potężne, przerażające stworzenia. Mają cztery twarze. Mają cztery skrzydła. Mają ręce jak człowiek. Mają stopy jak cielę. Lśnią jak polerowany brąz. Strzegą drogi do drzewa życia. Są tronem Boga.

Cherubini pojawiają się w Księdze Rodzaju, Księdze Wyjścia i Księdze Ezechiela. W Księdze Rodzaju strzegą Edenu. W Księdze Wyjścia ich wizerunki są wplecione w zasłonę przybytku. Ich złote postacie zasiadają na Arce Przymierza. Są tronem łaski. Bóg przemawia spomiędzy cherubinów. W Księdze Ezechiela pojawiają się w wizji. Niosą tron ​​Boga. Mają koła. Poruszają się w każdym kierunku. Są pełne oczu. Budzą podziw.

Cherubini w Piśmie Świętym

• Rodzaju 3:24: cherubini strzegą drzewa życia.
• Wyjścia 25:18: złote cherubiny na arce.
• Ezechiel 1: cherubiny niosą tron ​​Boga.
• Ezechiel 10: cherubiny w wizji świątyni.
• Psalm 80:1: Bóg zasiada na tronie pomiędzy cherubinami.

Cherubini nie są słodcy. Są święci. Są niebezpieczni. Są strażnikami obecności Boga. Są nosicielami tronu. Są świadkami chwały Boga. Przypominają, że Bóg nie jest bezpieczny. Nie jest oswojony. Jest lwem Judy. Jest ogniem trawiącym. Jest Panem Zastępów. Cherubini otaczają Go. Czczą Go. Służą Mu. Są najwyższym rzędem aniołów. Są najbliżej Boga. Są cherubinami. I nie wolno z nimi zadzierać.