Cherubijnen zijn engelachtige wezens die in de Bijbel worden beschreven. Het zijn niet de mollige, gevleugelde baby's uit de Renaissancekunst. Het zijn machtige, angstaanjagende wezens. Ze hebben vier gezichten. Ze hebben vier vleugels. Ze hebben de handen van een mens. Ze hebben de voeten van een kalf. Ze glinsteren als gepolijst brons. Ze bewaken de weg naar de boom des levens. Ze zijn de troon van God.

Cherubijnen komen voor in Genesis, Exodus en Ezechiël. In Genesis bewaken ze Eden. In Exodus zijn hun beelden verwerkt in het gordijn van de tabernakel. Hun gouden figuren zitten op de ark van het verbond. Ze vormen de genadetroon. God spreekt vanuit de ruimte tussen de cherubijnen. In Ezechiël verschijnen ze in een visioen. Ze dragen de troon van God. Ze hebben wielen. Ze kunnen zich in alle richtingen bewegen. Ze hebben ogen. Ze zijn ontzagwekkend.

Cherubijnen in de Schrift

• Genesis 3:24: cherubijnen bewaken de boom des levens.
• Exodus 25:18: gouden cherubijnen op de ark.
• Ezechiël 1: cherubijnen dragen Gods troon.
• Ezechiël 10: cherubijnen in het tempelvisioen.
• Psalm 80:1: God troont tussen de cherubijnen.

Cherubijnen zijn niet schattig. Ze zijn heilig. Ze zijn gevaarlijk. Ze zijn de bewakers van Gods aanwezigheid. Ze zijn de troondragers. Ze zijn de getuigen van Gods glorie. Ze herinneren ons eraan dat God niet veilig is. Hij is niet tam. Hij is de leeuw van Juda. Hij is het verterende vuur. Hij is de Heer der heerscharen. De cherubijnen omringen Hem. Ze aanbidden Hem. Ze dienen Hem. Ze zijn de hoogste orde van engelen. Ze staan ​​het dichtst bij God. Het zijn de cherubijnen. En met hen valt niet te spotten.