Punkt obserwacyjny to pozycja, z której robione jest zdjęcie. To miejsce, w którym fotograf stoi, siedzi, klęczy lub wspina się. Decyduje on o tym, co znajdzie się w kadrze i jak scena zostanie oddana. Wysoki punkt obserwacyjny patrzy w dół. Niski punkt obserwacyjny patrzy w górę. Prosty punkt obserwacyjny jest neutralny. Zmiana punktu obserwacyjnego zmienia relację między obiektem a tłem. Zmienia perspektywę. Zmienia historię.

Punkt obserwacyjny to jedno z najpotężniejszych i najbardziej pomijanych narzędzi w fotografii. Wielu fotografów znajduje odpowiednie miejsce i fotografuje z poziomu oczu. Nie kucają, nie wspinają się ani nie poruszają. Jednak przesunięcie się o kilka kroków może odmienić obraz. Niski kąt sprawia, że ​​obiekt wygląda na potężny. Wysoki kąt sprawia, że ​​wygląda na mały. Punkt obserwacyjny z góry może ujawnić wzory. Punkt obserwacyjny z dołu może wyizolować obiekt na tle nieba. Najlepszy punkt obserwacyjny nie zawsze jest najwygodniejszy. Może wymagać wspinaczki na wzgórze, brodzenia w rzece lub leżenia na ziemi. Wysiłek często się opłaca. Różnica między migawką a fotografią często tkwi w punkcie obserwacyjnym.

Efekty punktu obserwacyjnego

• Niski kąt. Obiekt wygląda potężnie i imponująco.
• Wysoki kąt. Obiekt wygląda na mały i bezbronny.
• Na poziomie oczu. Neutralny i znajomy.
• Bird's-eye. Widok z góry ujawnia wzory.
• Worm's-eye. Widok z poziomu gruntu, dramatyczny.

Punkt obserwacyjny to nie to samo, co perspektywa. Perspektywa to wygląd sceny. Punkt obserwacyjny to miejsce, w którym stoisz. Są one ze sobą powiązane, ale nie są tym samym.