Time-lapse to technika polegająca na rejestrowaniu sekwencji obrazów w odstępach czasu i szybkim odtwarzaniu ich. Rezultatem jest film pokazujący powolne procesy w krótkim czasie. Rozkwit kwiatów, zmieniająca się panorama miasta z dnia na noc, chmury przesuwające się po górach. Time-lapse kompresuje czas, ujawniając wzory i ruchy niewidoczne w czasie rzeczywistym. Jest wykorzystywana w filmach dokumentalnych o przyrodzie, architekturze i sztuce.

Do nagrywania filmów poklatkowych potrzebny jest aparat, który może wykonywać zdjęcia w określonych odstępach czasu, zazwyczaj z interwałometrem lub wbudowanym timerem interwałowym. Aparat montuje się na statywie i pozostawia do nagrywania. Odstęp między klatkami zależy od obiektu. Rozkwit kwiatów może wymagać jednej klatki co minutę. Panorama miasta może wymagać jednej klatki co kilka sekund. Całkowita liczba klatek decyduje o długości finalnego filmu. Przy 24 klatkach na sekundę, 10-sekundowy film wymaga 240 klatek. Nagranie tego może zająć godziny lub dni. Postprodukcja polega na łączeniu klatek w film, często za pomocą oprogramowania, które może wygładzać migotanie i korygować ekspozycję. Filmy poklatkowe wymagają cierpliwości. Wymagają planowania, cierpliwości i dobrego zasilania.

Wskazówki dotyczące ujęć poklatkowych

• Użyj statywu. Stabilność jest najważniejsza.
• Ustaw interwał. Dopasuj interwał do tematu.
• Zablokuj ekspozycję. Zapobiegaj migotaniu między klatkami.
• Użyj zasilacza. Zdjęcia z dużej odległości wyczerpują baterie.
• Zaplanuj ujęcie. Wiedz, co chcesz pokazać.

Poklatkowe ujęcie to nie to samo, co zwolnione tempo. Zwolnione tempo rejestruje szybką akcję i odtwarza ją w zwolnionym tempie. Poklatkowe ujęcie rejestruje wolną akcję i odtwarza ją w szybkim tempie.