Klucz wiolinowy to symbol oznaczający wyższy zakres dźwięków na pięciolinii. Jego kształt wywodzi się z litery G i owija się wokół drugiej linii pięciolinii, utrwalając tę ​​linię jako dźwięk G nad środkowym C.

Głosy sopranowy i altowy, skrzypce, flet, obój, klarnet, trąbka i prawa ręka fortepianu czytane są głównie w kluczu wiolinowym. Klucz utrzymuje większość nut na pięciolinii, a nie na licznych liniach dodanych. Podczas schodzenia nut, grający mogą napotkać linie dodane poniżej lub tymczasowe zmiany klucza.

Nauka nut w kluczu wiolinowym to jeden z pierwszych kroków w czytaniu nut dla wielu uczniów. Linie to EGBDF, a spacje FACE. Płynność pozwala na szybkie rozpoznawanie melodii i harmonii w górnym rejestrze.

Klucz wiolinowy jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym symbolem w całej notacji muzycznej.