Mowa zanika; pismo trwa. Pismo to czynność i produkt reprezentacji języka za pomocą symboli wizualnych lub dotykowych, dzięki czemu wiadomości mogą być przechowywane, przesyłane na odległość i rewidowane.

Pismo umożliwia administrację, literaturę, naukę i prowadzenie dokumentacji osobistej. Uczy się go poprzez instrukcje, a nie nabywa spontanicznie, jak mowa. Różne kultury rozwijały pismo niezależnie, a systemy różnią się pod względem kodowanych jednostek językowych.

Pisanie tekstu wymaga planowania, szkicowania i redagowania w sposób, w jaki nie wymaga tego konwersacja. Umiejętność czytania i pisania zmienia możliwości poznawcze i społeczne, jednocześnie tworząc nierówności. Media cyfrowe poszerzyły formy pisma, nie zastępując jego podstawowych funkcji.

• Reprezentacja języka w trwałych symbolach
• Uczymy się poprzez nauczanie, a nie przez samo zanurzenie
• Obsługuje przechowywanie, rewizję i komunikację na odległość
• Różni się w zależności od systemu i historii kulturowej