Ten sam mówca pisze pismo prawne i rozmawia ze znajomymi w wyraźnie odmiennym języku. Rejestr to odmiana języka związana z konkretną sytuacją, celem lub dziedziną zawodową, charakteryzująca się specyficznym słownictwem, gramatyką i wzorcami dyskursywnymi.

Rejestry formalne i nieformalne różnią się dosłownością, skrótowością i terminologią. Rejestry techniczne zawierają specjalistyczną terminologię. Mówcy zmieniają rejestry w zależności od kontekstu, wykazując się kompetencjami komunikacyjnymi wykraczającymi poza podstawową gramatykę.

Analiza rejestrów wspomaga nauczanie języka w określonych celach i wyjaśnia, dlaczego niektóre teksty wydają się stosowne lub nieodpowiednie. Badania korpusowe pozwalają kwantyfikować cechy rejestrów w dużych zbiorach. Świadomość rejestru zmniejsza ryzyko pragmatycznych niepowodzeń w środowisku zawodowym i międzykulturowym.

• Różnorodność sytuacyjna użycia języka
• Oznaczone słownictwem, gramatyką i strukturą
• Zmiany w zależności od celu i odbiorców
• Ważne w komunikacji zawodowej i edukacyjnej