Dynamiczna postać przechodzi znaczącą wewnętrzną przemianę w trakcie opowieści. Uczy się czegoś, zmienia swoje przekonania lub rozwija się emocjonalnie. Zmiana jest trwała i znacząca. Jest przeciwieństwem postaci statycznej, która pozostaje taka sama. Dynamiczne postacie napędzają temat opowieści. Ich transformacja jest sednem.

Ebenezer Scrooge to dynamiczna postać. Zaczyna chciwy i zimny. Kończy hojny i serdeczny. Zmiana jest historią. Elizabeth Bennet w "Dumie i uprzedzeniu" jest dynamiczna. Pokonuje swoje uprzedzenia. Uczy się patrzeć na Darcy'ego inaczej. Harry Potter jest dynamiczny. Z chłopca staje się przywódcą. Zmiana jest stopniowa i zasłużona.

Dynamiczne cechy charakteru

• Ulega znaczącym zmianom wewnętrznym.
• Zmiana jest trwała.
• Zmiana jest spowodowana wydarzeniami w opowieści.
• Często wyciąga wnioski lub zyskuje wgląd.
• Centralna część tematu.

Nie każda postać musi być dynamiczna. Postacie statyczne mają swoje miejsce. Zapewniają stabilność. Podkreślają zmiany w dynamicznej postaci. Dynamiczna postać potrzebuje kontrastu. Sherlock Holmes jest w większości statyczny. Rozwiązuje sprawy bez zmian. Watson również jest w większości statyczny. Zainteresowanie budzi tajemnica, a nie rozwój postaci. Ale w wielu historiach to rozwój postaci jest historią. Powieść o dorastaniu opiera się na dynamicznej postaci. Łuk odkupienia opiera się na dynamicznej postaci. Zmiana musi być wiarygodna. Musi być zasłużona. Jeśli postać zmienia się zbyt szybko, czytelnik jej nie kupi. Jeśli zmiana jest zbyt mała, czytelnik nie przejmuje się. Najlepsze dynamiczne postacie zmieniają się w sposób, który wydaje się nieunikniony i zaskakujący jednocześnie. Na tym polega sztuka rozwoju postaci.