Osobiste opinie mogą wpływać na każdą relację. Obiektywizm w dziennikarstwie to dążenie do relacjonowania faktów i istotnych perspektyw, bez pozwalania, by osobiste preferencje reportera decydowały o tym, co zostanie uwzględnione, podkreślone lub pominięte.

W praktyce oznacza to zweryfikowane dowody, transparentne źródła, uczciwą możliwość odpowiedzi oraz język, który nie przemyca wniosków do tekstów prasowych. Całkowita obiektywność jest kwestionowana jako ideał; krytycy zauważają, że dobór i ujęcie historii zawsze wymaga osądu. Obrońcy traktują obiektywizm jako zbiór zdyscyplinowanych metod, a nie jako deklarację czystej neutralności.

Wiele redakcji stawia sobie za cel uczciwość i dokładność, a nie perfekcyjny obiektywizm. Niezależnie od etykiety, profesjonalnym zobowiązaniem jest minimalizowanie zniekształceń, aby odbiorcy mogli wyrobić sobie osąd w oparciu o najlepsze dostępne informacje.

• Wysiłek mający na celu raportowanie bez osobistych uprzedzeń napędzających konto
• Wspierane przez weryfikację, pozyskiwanie i neutralny język
• Ideał aspiracyjny realizowany za pomocą metod
• Często ujęte jako uczciwość i dokładność w praktyce